Lotte Dodion – Een ritueel van metamorfose.

De thematiek van Lottes poëzie

In het werk van Lotte Dodion staan steeds dezelfde krachtige spanningen centraal:
het geweld van de wereld en de schade die mensen elkaar toebrengen.

Maar de dichteres blijft niet bij dat harde materiaal stilstaan.
In haar gedichten smelt ze deze thema’s om tot zachtere vormen: onverwacht mededogen, menselijke veerkracht, en een vorm van hoop die tegelijk niet naïef is.

Haar bundel Verzachtende omstandigheden wordt treffend omschreven als een zoektocht naar een zachtere werkelijkheid , een beweging richting troost en inspiratie in donkere tijden, zonder daarbij de blik van de wereld af te wenden.

Lotte kiest bewust voor een grote variatie in vorm: typografie, voetnoten, prozagedichten, disticha, kwatrijnen en korte regels. Die veelvormigheid voelt als experiment en onderzoek, maar ook als smeden: woorden opnieuw proberen, vervormen, verhitten, laten afkoelen, herbeginnen.

Het is precies wat iemand doet die iets wil verzachten, hervormen of transformeren.

Tijdens de namiddag treden twee gidsen op:

• De smid, die werkt met vuur en ijzer.
• Lotte Dodion, die via taal en stem een innerlijke overgang laat ontstaan.

Samen begeleiden zij het publiek door een ritueel van transformatie.

Bij de ontvangst staat de smid klaar  als wachter van de doorgang.

Aan elke bezoeker wordt een klein, dun metalen plaatje gegeven.
Met een krijtstift of witte marker schrijven zij daarop één woord:

• iets dat van belang is,
• iets wat gerustgesteld wil worden,
• iets wat bezwaard of geheeld wil worden,
• iets dat eindelijk zichtbaar of gedeeld mag worden.

Deze woorden worden vervolgens in een schaal  geworpen.
De smid zal ze aan elkaar lassen en omsmeden tot één geheel, als een tastbare metamorfose van wat werd binnengebracht.

Slotmoment

Na afloop van Lottes optreden komt de smid langzaam de trap op.
Hij toont het object dat tijdens de hele namiddag is ontstaan:
het gesmede gedicht, opgebouwd uit de door bezoekers aangedragen woorden en getransformeerd door hitte en ambacht.

Het object wordt aan Lotte aangeboden als symbool van de namiddag: een concreet spoor van metamorfose, waarin taal en materie elkaar hebben ontmoet en in elkaar zijn overgelopen.